Aslan ve bütün hayvan arkadaşları ormanda bir şenlik yapmak istemişler.Yer ve gün belirlenmiş,tören başlamak üzereyken,çalan davulcunun yanında zurnacı yokmuş.Aslan ayıyı ya- na çağırarak, - ayı kardeş sen beceriklisin,ormana bak bize acele bir zurnacı bul demiş. Ayı ormanda zurnacı aramış durmuş.Umudunu kesmek üzereyken bir anda, boylu boyuna uzanan ve güneşlenen eşeğe rastlamış. Çok yorulan ayı; Eşeğin kalafatının uzunluğunu görünce ; - bu ne diye sormuş ? - Eşek gayet sakin bir tavırla,zurna demiş. Ayı ; - Kalk tören yerine gidelim, sabahtan beri ben zurnacı arıyorum demiş. Birlikte yürümüşler. Bir derenin kıyısına geldiklerinde; - eşek; - Ayı kardeş ben bu zurnayla karşıya geçemem demiş. - Neden? - Zurna ıslanır. - Ne yapalım şimdi? - Bir yerinde saklamak gerek - O zaman sırtıma atla ve sakla, güçlükle karşı kıyıya getirmiş, bitkin bir şekilde ayı ve eşek tören yerine devam etmişler.Derken bir dereye yine gelmesinler mi ? Zar zor eşeği yine sırtına alan ayı güçlükle karşıya getirmiş ve bir çuval yığını gibi yere bırakmış. Eşeğe dönerek; Si......m seni de, zurnanı da orada bırakmış ve tören yerine, aslana gitmiş.Ayıyı gören aslan; - Ne oldu ayı kardeş ? Zurnacı getirdin mi? - Kralım, bir zurnacı buldum, zar zor iki dereden geçirdim. Bir dere daha var, Gö.....ne güvenen varsa,gitsin getirsin demiş.